Intensywność ochrony grzybobójczej uzależniona jest przede wszystkim od gatunku uprawianego zboża. Poszczególne gatunki zbóż różnią się od siebie genetyczną odpornością na choroby. Pszenżyto i żyto ozime wymaga mniej złożonej agrotechniki, w tym także ochrony fungicydowej. Z kolei pszenica ozima i jęczmień ozimy są pod tym kątem bardziej wymagające.
Spis treści
Ile zabiegów fungicydowych należy wykonać?
Wiosenna ochrona przed chorobami prowadzona jest zwykle w 3 terminach: T1, T2 i T3. Jednak ze względu na dużą zmienność przebiegu pogody niektóre gospodarstwa podejmują decyzję o wprowadzeniu dodatkowego zabiegu wiosennego tzw. T0. Wykonywany jest on przed właściwą T1 i pozwala na budowę zdrowotności łanu już od wznowienia wegetacji. Jest to działanie jak najbardziej uzasadnione, ponieważ rośliny szybko pobierają azot, a jak powszechnie wiadomo, dobre odżywienie azotem- sprzyja infekcji i rozwojowi chorób. Do T0 wykorzystywane są bardzo często produkty, które mają bardzo wysoką funkcjonalność niezależnie od przebiegu pogody, a zwłaszcza temperatury. Dlatego też wykorzystywane są preparaty zawierające bioaktywne jony miedzi (IonBlue) lub mikroorganizmy (Arcton WG).
Jakie produkty wybrać do zabiegu T1?
Od kilku lat ważną rolę w zabiegu T1 praktycznie wszystkich gatunkach zbóż odgrywa protiokonazol. Jest to substancja czynna o wysokiej skuteczności grzybobójczej w stosunku do najważniejszych chorób podstawy źdźbła i liści. Decydując się na jej zastosowanie w zabiegu T1 nie należy schodzić z jej dawką na hektar poniżej 150 g substancji czynnej, a najlepiej zastosować jej 200 g. Takie ustalenie dawki pozwoli na uzyskanie wysokiej skuteczności w zwalczaniu chorób zbóż.
Niestety sam protiokonazol jest niewystarczający do zabezpieczenia genetycznego potencjału plonowania i należy go stosować z partnerami. Jednym z nich z całą pewnością jest fungicyd przeznaczony do zwalczania mączniaka prawdziwego zbóż i traw. Może być to środek grzybobójczy zawierający morfolinę, fenpropidynę lub cyflufenamid.
Wzmocnienie działania
Na plantacjach o wysokim potencjale plonowania (powyżej 8 ton) lub w przypadku uproszczonego płodozmianu (duży udział zbóż i kukurydzy), niezbędne jest włączenie do programu ochrony fungicydowej kolejnej substancji czynnej. Jej zadaniem jest wzmocnienie działania protiokonazolu na choroby podstawy źdźbła i korzeni oraz liści. Bardzo dobrym wyborem jest boskalid (Rio 500 SC), który zawiera substancję czynną z grupy SDHI. Związki z tej grupy charakteryzują się długim działaniem zapobiegawczym, które zabezpieczy roślinę do kolejnego zabiegu T2.
Czym chronić liść flagowy w zabiegu T2?
Zabieg T2 jest kontynuacją przyjętej strategii ochrony. Jeżeli w pierwszym zabiegu zostało zastosowanie połączenie Rio 500 SC (boskalid) + Generał 300 EC (protiokonazol)+Puro 50 EW (cyflufenamid), to drugi zabieg powinien charakteryzować się równie wysoką skutecznością działania. Dlatego też eksperci z firmy Osadkowski rekomendują połączenie dwóch substancji czynnych, które mogą zapewnić ochronę nawet do 50 dni od dnia zabiegu, czyli Elatus Plus i Vitissimo. W przypadku niższego potencjału plonowania plantacji można zastosować rozwiązanie ElatusPlus Sierra.
Dwa zbiegi to absolutne minimum w przypadku plantacji o wysokim potencjale plonowania. W technologii fungicydowej należy uwzględnić także zabieg T3, który oprócz kłosa chroni również liście.
Harmonogram skutecznej walki z patogenami w uprawach
Planowanie działań prewencyjnych na polach musi być ściśle dopasowane do specyfiki wysianego gatunku oraz zakładanej wielkości zbiorów. Najlepsze rezultaty przynosi wieloetapowe podejście, obejmujące od dwóch do czterech wyjazdów z opryskiwaczem, rozłożonych od wczesnowiosennego startu aż do momentu wykształcenia ziarniaków. Fundamentem trwałego zabezpieczenia upraw jest umiejętne rotowanie i mieszanie substancji aktywnych o zróżnicowanych mechanizmach działania. Taka taktyka pozwala na stworzenie długotrwałej bariery przed infekcjami, gwarantując utrzymanie doskonałej kondycji roślin przez cały okres wegetacyjny.